wtorek, 20 września 2011
Nadwaga u dzieci
Genetycy z uniwersytetu w Waszyngtonie objaśniają, że kiedy dzieci rosną potrzebują sporej ilości kalorii. To właśnie natura domaga się słodkiego smaku, który jest gwarantem odpowiedniej ilości energii dostarczonej młodemu organizmowi. Z miłości do słodyczy dzieci wyrastają kiedy stają się nastolatkami. Naukowcy odkryli, że dzieci jedzące dużo słodyczy miały we krwi wysokie stężenie związków chemicznych związanych ze wzrostem.
czwartek, 19 maja 2011
Cykl rozrodczy
Cykl rozrodczy kobiety rozpoczyna się pierwszego dnia krwawienia menstruacyjnego. Już od pierwszego dnia menstruacji, aż do dnia owulacji, podwzgórze (jeden z kluczowych gruczołów rozrodczych) produkuje gonadoliberynę (GnRH), hormon stymulujący wydzielanie gonadotropin. Pozwzgórze przesyła porcję GnRH naczyniami krwionośnymi do przysadki mózgowej co 60-90 minut. GnRH uruchamia wydzielanie hormonu folikulotropowego (FSH), a później także hormonu luteinizującego (LH) przez przedni pład przysadki and later LH (Luteinizing Hormone). To wszystko ma miejsce podczas menstruacji i w dniach poprzedzających owulację.
Hormon folikulotropowy (FSH) stymuluje rozwój i dojrzewanie pęcherzyków jajnikowych. Jeden z tych pęcherzyków staje się pęcherzykiem dominującym (tzw. Pęcherzyk Graafa), który zawiera komórkę jajową (oocyt), która zostanie uwolniona podczas owulacji. Wzrastające pęcherzyki jajnikowe produkują estrogen.
Estrogen uwalniający się z pęcherzyków, a później z pęcherzyka Graafa powoduje wzrost i pogrubianie się wyściółki macicy (endometrium), w przygotowaniu na implantację zapłodnionej komórki jajowej.
Przeciętnie koło 7 dnia cyklu (choć są od tego częste odchylenia) jeden z pęcherzyków staje się dominujący. Inne pęcherzyki wraz z zawartymi w nich oocytami przestają być odżywiane i obumierają.
Dominujący pęcherzyk powoduje ostry wzrost estrogenu. Możesz poznać tą zmianę obserwując śluz szyjkowy (patrz artykuł Jak rozpoznać dni płodne). Estrogen osiąga swój najwyższy poziom jeden do dwóch dni przed owulacją.
Wzrost poziomu estrogenu sygnalizuje wydzielanie hormonu luteninizującego (LH), którego gwałtowny skok na 12-24 godziny przed owulacją można zaobserwować stosując testy owulacyjne lub mikroskop owulacyjny. LH przedostaje się poprzez krwiobieg do jajnika, gdzie powoduje wydzielanie przez jajnik enzymów, które przerywają pokrywę pęcherzyka Graafa. Pęknięty pęcherzyk uwalnia komórkę jajową, która dostaje się do jajowodu, gdzie może zostać zapłodniona. To jest owulacja. Skok LH jest niezbędny dla zaistnienia owulacji.
Po owulacji następuje gwałtowny spadek poziomu estrogenu. Pod wpływem LH, pęknięty pęcherzyk Graafa po owulacji staje się ciałkiem żółtym. Faza cyklu po owulacji zwana jest fazą lutealną, gdyż produkcja hormonów regulaowana jest przez ciałko żółte, z łac. corpus luteum. Ciałko żółte nadal produkuje pewną ilość estrogenu, lecz teraz także wydziela progesteron, który jest hormonem dominującym tę fazę cyklu. Tak jak estrogen, jest on potrzebny do rozwoju endometrium, w którym zagnieździ się i z którego będzie pobierała substancje odżywcze zapłodniona komórka jajowa. Wzrost poziomu progesteronu objawia się wzrostem temperatury ciała, który możesz zaobserwować prowadząc wykres obserwacji temperatury.
Jeżeli doszło do zapłodnienia (czyli złączenia komórki jajowej i plemnika w jajowodzie), ciałko żółte jest podtrzymywane przy życiu przez hormon ciążowy HCG (ludzką gonadotropinę kosmówkową) i kontynuuje wytwarzanie progesteronu oraz pewnej ilości estrogenu. Trwa też nadal rozwój wyściółki macicy. W miarę postępu ciąży, produkcja tych hormonów jest przejęta przez łożysko.
Jeżeli nie doszło do zapłodnienia, ciałko żółte obumiera, obniża się poziom progesteronu, i rozpoczyna się nowy cykl rozrodczy.
Hormon folikulotropowy (FSH) stymuluje rozwój i dojrzewanie pęcherzyków jajnikowych. Jeden z tych pęcherzyków staje się pęcherzykiem dominującym (tzw. Pęcherzyk Graafa), który zawiera komórkę jajową (oocyt), która zostanie uwolniona podczas owulacji. Wzrastające pęcherzyki jajnikowe produkują estrogen.
Estrogen uwalniający się z pęcherzyków, a później z pęcherzyka Graafa powoduje wzrost i pogrubianie się wyściółki macicy (endometrium), w przygotowaniu na implantację zapłodnionej komórki jajowej.
Przeciętnie koło 7 dnia cyklu (choć są od tego częste odchylenia) jeden z pęcherzyków staje się dominujący. Inne pęcherzyki wraz z zawartymi w nich oocytami przestają być odżywiane i obumierają.
Dominujący pęcherzyk powoduje ostry wzrost estrogenu. Możesz poznać tą zmianę obserwując śluz szyjkowy (patrz artykuł Jak rozpoznać dni płodne). Estrogen osiąga swój najwyższy poziom jeden do dwóch dni przed owulacją.
Wzrost poziomu estrogenu sygnalizuje wydzielanie hormonu luteninizującego (LH), którego gwałtowny skok na 12-24 godziny przed owulacją można zaobserwować stosując testy owulacyjne lub mikroskop owulacyjny. LH przedostaje się poprzez krwiobieg do jajnika, gdzie powoduje wydzielanie przez jajnik enzymów, które przerywają pokrywę pęcherzyka Graafa. Pęknięty pęcherzyk uwalnia komórkę jajową, która dostaje się do jajowodu, gdzie może zostać zapłodniona. To jest owulacja. Skok LH jest niezbędny dla zaistnienia owulacji.
Po owulacji następuje gwałtowny spadek poziomu estrogenu. Pod wpływem LH, pęknięty pęcherzyk Graafa po owulacji staje się ciałkiem żółtym. Faza cyklu po owulacji zwana jest fazą lutealną, gdyż produkcja hormonów regulaowana jest przez ciałko żółte, z łac. corpus luteum. Ciałko żółte nadal produkuje pewną ilość estrogenu, lecz teraz także wydziela progesteron, który jest hormonem dominującym tę fazę cyklu. Tak jak estrogen, jest on potrzebny do rozwoju endometrium, w którym zagnieździ się i z którego będzie pobierała substancje odżywcze zapłodniona komórka jajowa. Wzrost poziomu progesteronu objawia się wzrostem temperatury ciała, który możesz zaobserwować prowadząc wykres obserwacji temperatury.
Jeżeli doszło do zapłodnienia (czyli złączenia komórki jajowej i plemnika w jajowodzie), ciałko żółte jest podtrzymywane przy życiu przez hormon ciążowy HCG (ludzką gonadotropinę kosmówkową) i kontynuuje wytwarzanie progesteronu oraz pewnej ilości estrogenu. Trwa też nadal rozwój wyściółki macicy. W miarę postępu ciąży, produkcja tych hormonów jest przejęta przez łożysko.
Jeżeli nie doszło do zapłodnienia, ciałko żółte obumiera, obniża się poziom progesteronu, i rozpoczyna się nowy cykl rozrodczy.
poniedziałek, 2 sierpnia 2010
Zatrucia bakteryjne
Salmonella – występuje w mięsie i jego przetworach, drobiu, jajach i ich przetworach oraz w rybach, twarogach, serach twardych, miękkich i topionych, sokach owocowych. Sprzyja im ciepło. Choroba rozwija się do 72 godzin po spożyciu pokarmu. Główne objawy to wodnista biegunka, bóle brzucha, wymioty, podwyższona temperatura a nawet gorączka, bóle głowy, dreszcze. Objawy ustępują po około czterech dniach natomiast o wyleczeniu mówimy po tygodniu. Chory jednak jeszcze przez okres miesiąca wydala pałeczki salmonelli oraz staje się dla otoczenia źródłem zakażenia.
Campylobacter jejuni– rozwija się głównie w mleku, mięsie drobiu oraz w wodzie. Wywołuje ostre zapalenia jelit oraz żołądka. Objawy przypominają zapalenie wyrostka robaczkowego, z którym jest bardzo często mylone. Są to: gorączka, wymioty, nudności oraz charakterystyczne bóle brzucha oraz bóle głowy. Pierwsze objawy zauważalne są dopiero po 2-4 dniach od spożycia pokarmu. Bakteria usuwana jest z pożywienia poprzez gotowanie w wysokiej temperaturze.
Gronkowce – są to najbardziej toksyczne oraz najbardziej chorobotwórcze bakterie. Znajdują się w powietrzu, kurzu, ściekach, wodzie, mleku, mięsie i innych produktach spożywczych. Głównymi nosicielami są ludzie oraz zwierzęta. Zagrożenie dla zdrowia ludzi następuje, gdy gronkowce napotkają odpowiedni pokarm, w którym szybko się rozwijają i zaczynają wytwarzać toksyczną substancję. Głównym pokarmem, który jest atakowany przez gronkowce są kremy, produkty mleczne, bita śmietana, sałatki. Samego gronkowca da się zniszczyć poprzez gotowanie oraz obróbkę cieplną. Niestety toksyny, którą bakteria zdołała wydzielić nie jesteśmy w stanie usunąć. Pierwsze objawy zatrucia pojawiają się już po godzinie. Są to wymioty, biegunka, nieznacznie podwyższona temperatura.
Jad Kiełbasiany – występuje w konserwach mięsnych, niedopieczonych mięsach, konserwach warzywnych, dojrzewających serach. Głównym objawem pojawienia się jadu kiełbasianego jest uwypuklenie wieczka konserw do góry. Po kilku godzinach od zatrucia pojawiają się typowe objawy zatrucia: wymioty, refluks żołądka, biegunka. Po pewnym czasie do objawów tych dołączają zaburzenia widzenia, suchość w ustach, zaparcia, zatrzymanie moczu, zaburzenia w oddychaniu. Jad kiełbasiany niekorzystnie działa również na układ nerwowy. Zatrucie jadem kiełbasianym może zakończyć się zgonem. Jest to, bowiem bardzo silnie postępujące zainfekowanie organizmu. Niezbędna w tym przypadku jest szybka pomoc lekarska.
Pałeczki Yersinia – pałeczki te wywołują łagodne objawy zatruć pokarmowych. Rozwijają się głównie w rybach, ostrygach, mięsie oraz mleku. Co charakterystyczne, Yersinia rozwija się też w niskich temperaturach, również w lodówkach.
Płaczki czerwonki – do zakażenia pałeczkami dochodzi najczęściej przez brudne ręce i ich kontakt z pożywieniem oraz przez wody gruntowe. Czerwonka rozwija się głównie w sałatkach, surowych potrawach, warzywach, mleku, produktach nabiałowych oraz mięsie, szczególnie w drobiu. Początkowymi objawami są wymioty, biegunki, wysoka gorączka oraz osłabienie organizmu. Następnie dochodzi do parcia na stolec oraz zapalenia jelita grubego a także wystąpienia krwistych stolców. W przypadku czerwonki należy natychmiast podjąć przeciwbakteryjne leczenie.
Campylobacter jejuni– rozwija się głównie w mleku, mięsie drobiu oraz w wodzie. Wywołuje ostre zapalenia jelit oraz żołądka. Objawy przypominają zapalenie wyrostka robaczkowego, z którym jest bardzo często mylone. Są to: gorączka, wymioty, nudności oraz charakterystyczne bóle brzucha oraz bóle głowy. Pierwsze objawy zauważalne są dopiero po 2-4 dniach od spożycia pokarmu. Bakteria usuwana jest z pożywienia poprzez gotowanie w wysokiej temperaturze.
Gronkowce – są to najbardziej toksyczne oraz najbardziej chorobotwórcze bakterie. Znajdują się w powietrzu, kurzu, ściekach, wodzie, mleku, mięsie i innych produktach spożywczych. Głównymi nosicielami są ludzie oraz zwierzęta. Zagrożenie dla zdrowia ludzi następuje, gdy gronkowce napotkają odpowiedni pokarm, w którym szybko się rozwijają i zaczynają wytwarzać toksyczną substancję. Głównym pokarmem, który jest atakowany przez gronkowce są kremy, produkty mleczne, bita śmietana, sałatki. Samego gronkowca da się zniszczyć poprzez gotowanie oraz obróbkę cieplną. Niestety toksyny, którą bakteria zdołała wydzielić nie jesteśmy w stanie usunąć. Pierwsze objawy zatrucia pojawiają się już po godzinie. Są to wymioty, biegunka, nieznacznie podwyższona temperatura.
Jad Kiełbasiany – występuje w konserwach mięsnych, niedopieczonych mięsach, konserwach warzywnych, dojrzewających serach. Głównym objawem pojawienia się jadu kiełbasianego jest uwypuklenie wieczka konserw do góry. Po kilku godzinach od zatrucia pojawiają się typowe objawy zatrucia: wymioty, refluks żołądka, biegunka. Po pewnym czasie do objawów tych dołączają zaburzenia widzenia, suchość w ustach, zaparcia, zatrzymanie moczu, zaburzenia w oddychaniu. Jad kiełbasiany niekorzystnie działa również na układ nerwowy. Zatrucie jadem kiełbasianym może zakończyć się zgonem. Jest to, bowiem bardzo silnie postępujące zainfekowanie organizmu. Niezbędna w tym przypadku jest szybka pomoc lekarska.
Pałeczki Yersinia – pałeczki te wywołują łagodne objawy zatruć pokarmowych. Rozwijają się głównie w rybach, ostrygach, mięsie oraz mleku. Co charakterystyczne, Yersinia rozwija się też w niskich temperaturach, również w lodówkach.
Płaczki czerwonki – do zakażenia pałeczkami dochodzi najczęściej przez brudne ręce i ich kontakt z pożywieniem oraz przez wody gruntowe. Czerwonka rozwija się głównie w sałatkach, surowych potrawach, warzywach, mleku, produktach nabiałowych oraz mięsie, szczególnie w drobiu. Początkowymi objawami są wymioty, biegunki, wysoka gorączka oraz osłabienie organizmu. Następnie dochodzi do parcia na stolec oraz zapalenia jelita grubego a także wystąpienia krwistych stolców. W przypadku czerwonki należy natychmiast podjąć przeciwbakteryjne leczenie.
piątek, 26 czerwca 2009
Leczenie białaczki
ZIOŁOLECZNICTWO:
Herbaty ziołowe: sproszkować w młynku kłącze tataraku. 1 łyżeczkę od herbaty proszku zalać 1 szklanką zimnej wody. Pozostawić do naciągnięcia na 10 godzin. Następnie podgrzać i przecedzić. Pić w ciągu dnia, podzieliwszy na kilka porcji.
-Zmieszać w równych częściach ziele hyzopu, ziele bazylii, ziele drapacza, korzeń arcydzięgla, kłącza tataraku, kłącza pięciornika. 1 łyżkę stołową mieszanki zalać 1 szklanką wrzątku, gotować na małym ogniu 3 minuty. Odwar ostudzić i pić 3 razy dziennie po 1 szklance przed posiłkami.
-Zmieszać w równych częściach liść melisy, liść pokrzywy, korzeń mniszka lekarskiego, kłącze pięciornika i kłącze tataraku. 1 łyżkę stołową mieszanki zalać 1 szklanką wrzątku, gotować krótko- do 3 minut na wolnym ogniu. Pic 3 razy dziennie po 1 szklance odwaru, przed posiłkami.
SOK Z POKRZYWY:
- Jest naturalnym lekiem wspomagającym, od dawna stosowanym w leczeniu anemii i chorób krwi. Do prowadzenia kuracji najlepsza jest pokrzywa zwyczajna ścinana w maju, przed okresem kwitnienia. Liście łodygi wypłukać i po odsączeniu przepuścić przez sokowirówkę. Uzyskany sok należy zmieszać z przegotowaną wodą w proporcji 1:1. Pić 3 razy dziennie po 1 łyżeczce od herbaty. Kuracja 3-tygodniowa. Powtarzamy ją po tygodniowej przerwie.
SOK Z POKRZYWY I MIODU:
- przygotowujemy go z pokrzywy zrywanej w maju. Liście i łodygi wypłukać, osuszyć na ścierce lnianej i przepuścić przez sokowirówkę. Otrzymany sok zmieszać w proporcji: 1 część soku do 4 części miodu. Tak przyrządzony sok pić 3 razy dziennie po 1 łyżeczce od herbaty. Kuracja 3-tygodniowa, po tym czasie przerwa tygodniowa, po czym kurację należy ponowić.
KURACJA TATARAKIEM:
- Świeże kłącze tataraku umyć i żuć parokrotnie w ciągu dnia. Sposób stosowany we wszystkich schorzeniach nowotworowych.
Herbaty ziołowe: sproszkować w młynku kłącze tataraku. 1 łyżeczkę od herbaty proszku zalać 1 szklanką zimnej wody. Pozostawić do naciągnięcia na 10 godzin. Następnie podgrzać i przecedzić. Pić w ciągu dnia, podzieliwszy na kilka porcji.
-Zmieszać w równych częściach ziele hyzopu, ziele bazylii, ziele drapacza, korzeń arcydzięgla, kłącza tataraku, kłącza pięciornika. 1 łyżkę stołową mieszanki zalać 1 szklanką wrzątku, gotować na małym ogniu 3 minuty. Odwar ostudzić i pić 3 razy dziennie po 1 szklance przed posiłkami.
-Zmieszać w równych częściach liść melisy, liść pokrzywy, korzeń mniszka lekarskiego, kłącze pięciornika i kłącze tataraku. 1 łyżkę stołową mieszanki zalać 1 szklanką wrzątku, gotować krótko- do 3 minut na wolnym ogniu. Pic 3 razy dziennie po 1 szklance odwaru, przed posiłkami.
SOK Z POKRZYWY:
- Jest naturalnym lekiem wspomagającym, od dawna stosowanym w leczeniu anemii i chorób krwi. Do prowadzenia kuracji najlepsza jest pokrzywa zwyczajna ścinana w maju, przed okresem kwitnienia. Liście łodygi wypłukać i po odsączeniu przepuścić przez sokowirówkę. Uzyskany sok należy zmieszać z przegotowaną wodą w proporcji 1:1. Pić 3 razy dziennie po 1 łyżeczce od herbaty. Kuracja 3-tygodniowa. Powtarzamy ją po tygodniowej przerwie.
SOK Z POKRZYWY I MIODU:
- przygotowujemy go z pokrzywy zrywanej w maju. Liście i łodygi wypłukać, osuszyć na ścierce lnianej i przepuścić przez sokowirówkę. Otrzymany sok zmieszać w proporcji: 1 część soku do 4 części miodu. Tak przyrządzony sok pić 3 razy dziennie po 1 łyżeczce od herbaty. Kuracja 3-tygodniowa, po tym czasie przerwa tygodniowa, po czym kurację należy ponowić.
KURACJA TATARAKIEM:
- Świeże kłącze tataraku umyć i żuć parokrotnie w ciągu dnia. Sposób stosowany we wszystkich schorzeniach nowotworowych.
czwartek, 29 stycznia 2009
Trawienie
Trawienie to rozkład chemiczny bądź mechaniczny produktu na tak małe cząsteczki, by mogły one zostać wchłonięte przez komórki jelita cienkiego.
Enzymy rozkładające tłuszcze to lipazy , białka to proteazy natomiast węglowodany to amylazy .
Jest przysłowie, że trawienie zaczyna się jeszcze przed rozpoczęciem jedzenia, gdyż sama myśl, zapach czy widok pokarmu wzbudza u nas np. ślinotok.
trawienie zaczyna się od jamy ustnej. Przez ślinianki wydzielana jest ślina, która zawiera amylazę ślinową oraz lipazę ślinową.
Amylaza ślinowa rozrywa długie łańcuchy cukrowców na krótsze natomiast lipaza ślinowa wpływa wyłącznie na tłuszcz pochodzenia mlecznego i jest to wpływ minimalny ze względu na czas ekspozycji enzymu na substrat.
W jamie ustnej dochodzi również do trawienia mechanicznego przez żucie pokarmu. Ten proces umożliwia łatwiejszy dostęp enzymom do substratów w dalszych częściach trawienia.
Enzymy rozkładające tłuszcze to lipazy , białka to proteazy natomiast węglowodany to amylazy .
Jest przysłowie, że trawienie zaczyna się jeszcze przed rozpoczęciem jedzenia, gdyż sama myśl, zapach czy widok pokarmu wzbudza u nas np. ślinotok.
trawienie zaczyna się od jamy ustnej. Przez ślinianki wydzielana jest ślina, która zawiera amylazę ślinową oraz lipazę ślinową.
Amylaza ślinowa rozrywa długie łańcuchy cukrowców na krótsze natomiast lipaza ślinowa wpływa wyłącznie na tłuszcz pochodzenia mlecznego i jest to wpływ minimalny ze względu na czas ekspozycji enzymu na substrat.
W jamie ustnej dochodzi również do trawienia mechanicznego przez żucie pokarmu. Ten proces umożliwia łatwiejszy dostęp enzymom do substratów w dalszych częściach trawienia.
niedziela, 23 listopada 2008
Niepożądane działanie kofeiny
– kobiety w ciąży nie powinny pić kawy, gdyż kofeina może uszkodzić płód,
– zbyt duże jej ilości mogą utrudnić zajście w ciążę,
– wywołuje zmiany nowotworowe w pęcherzu i trzustce,
– zwiększa wydzielanie kwasu solnego w żołądku, jest więc niewskazana dla osób, które cierpią na choroby dwunastnicy, trzustki, kamicę dróg żółciowych i wrzody żołądka,
– wpływa na wzrost ciśnienia tętniczego krwi, nie mogą jej pić osoby z nadciśnieniem, szczególnie osoby z chorobą wieńcową,
– przyśpiesza pracę serca i zwiększa zużycie tlenu, podnosi poziom cholesterolu,
– podwyższa tempo wypłukiwania wapnia z organizmu, a przez to zwiększa ryzyko wystąpienia osteoporozy,
– powoduje zawroty i bóle głowy, bezsenność, nerwowość, rozdrażnienie,
– nie powinno się jej podawać dzieciom ani młodzieży.
– zbyt duże jej ilości mogą utrudnić zajście w ciążę,
– wywołuje zmiany nowotworowe w pęcherzu i trzustce,
– zwiększa wydzielanie kwasu solnego w żołądku, jest więc niewskazana dla osób, które cierpią na choroby dwunastnicy, trzustki, kamicę dróg żółciowych i wrzody żołądka,
– wpływa na wzrost ciśnienia tętniczego krwi, nie mogą jej pić osoby z nadciśnieniem, szczególnie osoby z chorobą wieńcową,
– przyśpiesza pracę serca i zwiększa zużycie tlenu, podnosi poziom cholesterolu,
– podwyższa tempo wypłukiwania wapnia z organizmu, a przez to zwiększa ryzyko wystąpienia osteoporozy,
– powoduje zawroty i bóle głowy, bezsenność, nerwowość, rozdrażnienie,
– nie powinno się jej podawać dzieciom ani młodzieży.
niedziela, 12 października 2008
Liposukcja wykorzystanie ultradzwięków
Rozbijają one błony komórkowe komórek tłuszczowych, ułatwiając tym samym odsysanie tłuszczu. Metoda ta jest przydatna zwłaszcza przy odsysaniu tłuszczu z takich miejsc jak okolice karku, czy klatka piersiowa u mężczyzn, gdyż zawierają one dużo tkanki łącznej. Stosuje się ją rownież w przypadkach, gdy pacjent chce dokonać powtórnej liposukcji w tym samym miejscu. Tuż po operacji, na obszarze z którego odessano tłuszcz pojawia się obrzęk, zasinienie, pieczenie i drętwienie. W miejscach nacięć może z kolei wystąpić sączenie. W celu zminimalizowania tych objawów zaleca się, stosowanie ucisku, elastycznych opatrunków i opasek. Lepszy efekt kosmetyczny i szybszy powrót do zdrowia uzyskuje się również poprzez wykonywanie specjalnych masaży. Są one jednak dość bolesne.
Subskrybuj:
Posty (Atom)
